Anne!
Bebeğim?
Beni korkuttun.
Özür dilerim.
Korkutmak istememiştim.
Dışarıda mıydın?
- Neden beni uyandırmadın? - Yalnız kalmak istedim.
Yani zihnimi arındırıp fikirlerin akmasını sağlamam gerekiyordu.
Peki, aktılar mı?
Hayır.
Akacaklar.
Merak etme.
İlham gelecek.
- Kokuyor olmalıyım. - Hoşuma gidiyor.
Duş alsam iyi olacak.
- Bunları alabilir miyim? - Ben hallederim.
Mükemmel.
- Bu kadar şey yapmana gerek yoktu. - Yapmak istedim.
Çok çalışıyorsun.
Evet. Doğru.
Burada bekle.
İçeri gel. Lütfen.
- Merhaba. - Merhaba.
Bu beyefendi hastanede çalışmaya yeni başlamış ve düşünmüş ki biz...
- Orada ne yapıyorsun? - Ortopedi cerrahıyım.
- Gerçekten mi? - Araştırma yapar, eğitim veririm.
Araştırma.
Evet. Biliyorum, biraz sıkıcı.
Hiç sıkıcı değil.
Biraz otur. Sana içecek bir şeyler ikram edebilir miyiz?
Hayır. Böyle iyi.
Çay?
- Çay? - Hayır, hayır, hayır. Ben sizi...
- Sizi rahatsız etmek istemem. - Ama içmelisin.
Bir konuk ve bir doktor?
Yani kim bilir? Bir gün merdivenlerden düşebilirim.
Umarım düşmezsin!
- Gidip çay yapayım. - Teşekkürler.
Dağınıklık için kusura bakma.
Aylar süren inşaattan sonra taşınıyoruz.
Muhteşem bir yer.
- Karım konuk ağırlamayı sever. - Karın mı?
Kızın olduğunu sanmıştım.
- Otursana. - Çok teşekkürler.
Sen iyi misin?
İyiyim.
Sonra yirmili yaşlarının sonundaki bir opera sanatçısının vakası vardı.
Kalça kemiği o kadar içe dönmüştü ki...
...dizlerini fazla ayıramıyordu.
Gerçekten mi?
- Teşekkürler. - Sınıf atlamışsınız.
- O nereden geldi? - Her zaman tedarikliyimdir.
Daha önce hiç böyle bir şey tatmamıştım.
Zor bulunuyor. Paylaşmak zorundaydım.
- Sen katılmayacak mısın? - O pek içmez.
- İçerim. - Al, biraz çayına koyayım.
Çayım böyle iyi, teşekkürler.
Buradaki iyi doktor önemli bir araştırma yayınlamak üzere.
"Üzere" abartılı olur. Hâlâ yazmam gereken bir sürü araştırma var.
Tamamlamak için de buraya taşınmış.
Seni bize getiren nedir?
Burada bir oda bulabileceğimi söylediler.
Pansiyon olduğumuzu sanmış.
Her zaman bu yerin ikimiz için fazla büyük olduğunu konuşuruz.
Başka bir yer bulacaksam gerçekten gitsem...
Saçmalık. Hayır, hayır, geç oldu. Bu gece kal.
Hayır, yapamam, olmaz.
Lütfen. Konuk ağırlamak hoşumuza gider, değil mi?
Evet, elbette.
- Emin misin? - Evet.
O zaman diğer eşyalarımı alayım.
İnanılmaz nazik ve cömertsiniz.
Şeye bırakmıştım...
- İyi misin? - İyiyim.
- Emin misin? - Sadece yanlış borudan gitti.
Onu tanımıyoruz.
O bir doktor.
O bir yabancı. Evimizde uyumasına izin mi vereceğiz?
Ona gitmesini mi söyleyeyim?
- Hepsi bu kadar mı? - Evet, hepsi bu.
Sigara kullanmıyoruz.
Akıllıca.
Evin içinde, yani.
Özür dilerim.
Sana çarşaf getireyim.
- Odanı göstereyim. - Teşekkürler.
- Dağınıklık için tekrar kusura bakma. - Hayır, lütfen. Gerçekten minnettarım.
Ve bu! Buna bayılırım.
Sende nasıl bu kadar çok kopyası var?
Çünkü ben yazdım.
Aman Tanrım.
O sen misin?
Büyük hayranınım.
- Okudun mu? - Birçok kere.
Sözcüklerin hayatımı değiştirdi.
Özür dilerim. Bunu sürekli duyuyorsundur.
Pek değil, hayır.
Ve şu.
O nedir?
Dikkat et.
Bu çok ama çok narindir.
Bu bir... armağandı.
Çok özel bir armağan.
Senden mi?
Hayır.
Gençken bir yangında her şeyimi kaybetmiştim.
Üzgünüm.
Nasıl bir şey olduğunu hayal etmesi zor.
Her şeyini kaybediyorsun. Anılarını, işini, hatta kullanılmış diş fırçanı.
Tekrar yaratabilecek miyim onu bile bilmiyordum.
Ta ki küller arasında bunu buluncaya dek.
Olağanüstü, değil mi?
İzin verirsen...
Bana yeniden başlamak için güç verdi.
Sonra onunla tanıştım.
Seninle.
Ve her odaya yeniden hayat verdi.
Hepsini baştan yaptı.
En ufak detayına kadar.
Kendin mi?
Vay canına.
Yani sadece güzel bir yüzden ibaret değilsin.
Uyumaya hazırlandığımı söylemek için gelmiştim.
Özür dilerim, ben...
İyi misin? Biraz su ister misin?
İyi misin?
Birazdan yukarı gelirim.
Su istemediğine emin misin? Sadece biraz.
Buyur.
Otur.
Her şey yolunda mı?
Çok fazla içti. İyi olacak.
- O ne... - Mahremiyetine biraz saygı göster.
Tamam, çıkar.
Hepsini çıkar.
- Günaydın. - Günaydın.
Nefis kokuyor.
Dün gece ne oldu?
Uyuyamadım. Çok heyecanlandım.
- Neden? - Hikâyelerinden. Zihnine bayıldım.
Eserlerini gerçekten takdir eden biriyle konuşmak çok ilham verici.
Eserlerini seviyorum.
Elbette seviyorsun. Bunu biliyorum.
O daha iyi mi?
Anlayamadım.
Daha iyi hissediyor mu?
- O iyi mi? - İyi, iyi. Bir saniye.
Affedersin. Sadece ateşe ihtiyacım var.
Merak etme. Dışarıda içeceğim.
- Günaydın. - Günaydın.
Nasıl hissediyorsun?
Harika.
Daha iyi misin?
Daha iyi mi?
- Günaydın! - Günaydın!
- Nasıl uyudun? - Bebek gibi!
Çok gerçekçi rüyalar gördüm. Havadan olmalı.
Kafam karıştı.
- Kim o? - Ben bakarım.
Hayır, bakma. Ben bakarım.
- Konuk mu bekliyordunuz? - Bize pek konuk gelmez.
- Bu beni deli ederdi. - Bir de bana sor.
- Merhaba. - Merhaba.
- Yardımcı olabilir miyim? - Gelmişsin!
Ruh eşim.
- Kurtul o şeyden, olur mu? - İçime çekmiyorum.
Tanıştığıma memnun oldum.
- O zevk bana ait. - İçeri gelin.
Evli olduğunu bilmiyordum.
Gerçekten mi?
Kahvaltı!
Ben bavulunu alacağım.
Yanıyor!
Hayır, dokunma!
- Özür dilerim. - Ben hallederim!
Ben camları açayım.
Eline bir bakayım.
- Sen iyi misin? - Sanırım.
İyisin. Buz.
Buz!
Çok aptalım.
Yanık çok kötü değil. İyisin.
- Gerçekten çok üzgünüm. - Merak etme.
- Seninle tanıştığıma çok sevindim. - Tanıştığıma...
...çok sevindim.
Romantizmi bırakmıştım. Yalnız olmaya alışıyordum.
Teşekkürler.
Ama sonra, birbirimize âşık olduk.
Onu gördüm ve onun...
...hayatımın geri kalanını birlikte geçirmek...
...istediğim kadın olduğunu biliyordum.
- İlk görüşte aşk. - Benimki de öyleydi.
Ya tabii.
Ne? Bu yüze nasıl karşı koyabilirdim?
Bana inanıyorsun, değil mi?
Gel. Otur.
- Peki, hiç şüphen yok muydu? - Doğru.
- Evet. Hadi. - Ne?
- Hiç şüphen oldu mu? - Hayır! Hem de hiç.
Bu tür bir bağı anlıyorsunuz, değil mi?
Anlamanız gerekir.
İkiniz çok farklısınız. Sizi birbirinize çeken şey bu olmalı.
Çok güzelsin. Buraya gel.
Sonra çocuklar geldi ve her şeyi batırdılar.
- Çocuklarınız mı var? - İki tane.
- Oğlanlar. - Çok güzel.
Bu büyük oğlum.
Bakayım.
- Sonra da onun göz bebeği. - Kes sesini.
Muhteşem gözler.
Peki, ya sizin?
Çocuklarınız var mı?
Henüz yok. Ama istiyoruz.
Ne bekliyorsunuz? Neden kahvaltıyı bitirip işe koyulmuyorsunuz?
Ben evi bitirmek istiyorum...
...o da yeni bir eser üzerinde çalışıyor.
Yani tekrar yazıyor musun?
- Bu harika. - Nihayet, değil mi?
Evet.
Olamaz. Seni alıkoyuyoruz.
- Dünyada en son istediğim şey... - Hayır, hiç değil. Hayır.
Burada istediğiniz kadar kalabilirsiniz.
Çok naziksin.
Hayır, yük olamayız.
Tatlım, yeterince odaları var.
Çocuklardan söz etmişken, telefonunuz var mı? Sinyal alamıyorum.
- Biz böyle seviyoruz. - Onu her gün araman gerekmiyor.
- Mutfakta var. Gösterebilirim. - Hayır, sorun değil.
Hafta sonunda biraz gevşeyebilir miyiz?
Sadece iyi olduğumuzu bilmesini istiyorum. Kısa bir görüşme.
Sorun ne?
Bunu bana sormadan neden yaptın?
- Neyi? - Onlara kalmalarını teklif ettin.
Önemli olduğunu düşünmemiştim.
- Tuhaf. - Ne?
Karısı olduğunu biliyor muydun?
Yazma işin ne olacak?
Aslında o konuyu düşünmemenin keyfini çıkarıyordum.
Ama şimdi düşündüğüme göre gidip o konuda bir şey yapmalıyım.
Hey.
Gerçekten çalışmalıyım.
Limonata!
Hay aksi.
Dikkat et.
Hoşuna gideceğini düşündüm.
Evet, sağ ol.
Gizli aile tarifi.
Hangi kısmı? Limonlar mı?
Elin nasıl?
- Hâlâ yanıyor. - Üzgünüm.
Senin suçun değildi.
Ağrı kesiciniz yoktur, değil mi?
Bana gerçeği mi söylüyorsun?
Gerçekten hiç yok. Üzgünüm.
Tamam.
Susamadın mı?
Evet.
Şimdi anlıyorum.
- Çok sert. - Ben ikinciyi içiyorum.
Bu kadar işi tek başına yaptığına inanamıyorum.
- Neden? - Çok fazla.
Bütün vaktimizi burada geçiriyoruz.
Burayı cennet yapmak istiyorum.
İşi de seviyorum.
Çok da zarif.
Teşekkürler.
Bana evi gezdirir misin?
Tabii.
Konukseverliğiniz için teşekkür etmek istiyorum.
Kocan...
...çok cömert davrandı.
Bir şey değil.
Pekâlâ...
...nereden başlayalım?
Burası en zor bölümdü.
Çok fazla hasar vardı. Basamaklar, korkuluk, hatta ışıklık bile gitmişti.
Çok fazla yeni malzeme almam gerekti ama tasarruf etmeye çalış...
Bu iş, baştan başlamaktan çok daha zor, değil mi?
Ne demek istiyorsun?
Neden yeni bir ev yapmadınız?
Çünkü bu...
Bu onun evi.
Onu gerçekten seviyorsun.
Sana bir soru sorabilir miyim?
Neden çocuk istemiyorsun?
Anlayamadım.
Daha önceki tepkini gördüm.
Yeni evliyken nasıldır bilirim.
Önünde çok zaman olduğunu düşünürsün.
Sonsuza kadar genç kalmayacaksın.
Çocuk yap.
Böylece birlikte bir şeyler yaratmış olacaksınız.
Evliliği sürdüren de budur. Bunların hepsi...
...bir dekor.
Sen çocuk istiyorsun.
İstemeyen o mu?
- Ben işe döneceğim. - Öyleyse neden öyle dedi?
Özür dilerim.
Çok mu ileri gittim? Bazen bunu yapıyorum.
Her ilişkinin sorunları vardır.
Aranızda koca bir nesil olunca tahmin edebiliyorum.
Çalıştığı yer burası mı?
- Orası özel. - Bir göz atmama izin veremez misin?
O yokken orada kimsenin bulunmasından hoşlanmaz!
Vay canına. Onu gerçekten seviyorsun.
Tanrı yardımcın olsun.
Nereye gidiyorsun?
- Onu dışarı çıkarıyorum. - Yürüyüşe çıkıyoruz.
Yürüyüşe mi?
- Yürüyüş ve ben! - Kısa bir yürüyüş.
Yavaş yürü.
Evet, sigaramı çabuk bitirmeyecek kadar yavaş.
- Siz gelmek istemiyor musun? - Hayır, çamaşır yıkamamız gerek.
Bana yerini göstereceksin, değil mi?
- Ne tarafa? - Fark etmez.
Erkekler arkadaş oldu, öyle değil mi?
Benimki doğayı pek sevmez.
Vay. Sanırım bu bölüme pek başlamamışsın.
Bu çok ağır.
Ne kadar çok alet var.
Onu ben taşırım.
- Hangisi? - Soldaki.
Bu dolu.
Bekle!
Sana yardım edeceğim.
Olamaz. Demek sorun buymuş.
Bundan daha çok çabalaman gerekecek.
Özür dilerim.
İnan bana, yaşlandıklarında...
...ilişkiyi ilginç kılman gerekir.
O kadar yaşlı değil.
Orada işler nasıl gidiyor?
Ben...
...bu konularda konuşurken pek rahat hissetmiyorum.
Sadece yardımcı olmaya çalışıyorum.
Yani...
...kendine bir bak. Sürekli peşinde değilse ya yaşından dolayıdır ya da...
Ya da ne?
Biliyor musun? Unut gitsin.
Beni ilgilendirmez.
- Sanırım bu beni sarhoş etti. - Ne diyecektin, söyle.
Hayır, gerçekten. Sana hâlâ âşık olduğu ortada.
Ben içkileri tazeleyeyim.
Kimse yok mu?
Hey!
O yokken kimsenin buraya girmesinden hoşlanmadığını sana söylemiştim.
Olağanüstü. Nedir bu?
Gerçekten çıkmamız gerek.
- Lütfen. - Sadece bakmak istiyorum.
Gitmen gerek.
Neden bu kadar büyütüyorsun bilmiyorum.
Döndüler.
- Bu taraftan. - Tatlım?
- Sana biraz su içirelim. - İyi misin?
Kahrolası sigaraların.
Al.
- İyi misin? - Yeni başladı.
Hadi, sana ilaçlarını verelim.
Üçüncü çocuğu istemiş olsaydım...
Sanırım abartmışsınız.
Çok kuvvetliydi.
- Demin söylediği şeye inanmayacaksın. - O lavabo henüz bağlanmadı.
Ne?
Hey, bekle.
Bir şey mi oldu?
Ne?
Ne var? Ne?
Bavulunda senin şu fotoğraflarından biri var.
- Bavullarına niye baktın? - Konu bu değil.
Bizi rastgele bulmadı.
- O çılgın bir hayran. - Biliyorum.
- Anlamadım? - Yürüyüşümüz sırasında bana söyledi.
O ölüyor.
Bu yüzden buraya gelmiş.
Ölmeden önce benimle tanışmak istemiş.
Peki, bunu bize neden söylememiş?
- Neden yalan söylemiş? - Bilmiyorum.
Gururlu bir adam.
Bunu takdir ediyorum.
- Ne yaptın sen? - Çok özür dilerim.
İkimiz de çok üzgünüz. Ona hikâyeyi anlatıyordum ve...
Birden elimden düştü.
- Sana başka bir tane bulacağız. - Bedelini ödeyebiliriz.
Susun!
Bağırdığım için özür dilerim. Biraz yalnız kalmaya ihtiyacım var.
Kazaydı.
Sanırım en iyisi gitmeniz olacak.
Üzgün olduğumuzu söyledik.
- Tatlım, onu kışkırtma. - Daha ne istiyorsun?
Sadece... iyi olacak.
Lütfen.
Lütfen!
Ne yapıyorsun?
Bir daha buraya asla girmeyecekler.
Merak etme, onları kovuyorum.
Peki, nereye gidecekler?
Bir şeye mi ihtiyacın var?
- Hazır mısınız? - Ne demek istiyorsun?
Gitmenizi istiyoruz.
Siz mi? Yoksa sen mi?
- Çok çabaladım... - Evet, bak...
...gidip kocama bakmalıyım.
Kimse yok mu?
Herkes nerede?
Selam.
Sen kimsin?
Sen kimsin? Burada ne yapıyorsun?
Bu dünyada ne işimiz var, değil mi?
Annem nerede?
O... Burada bekle.
Manzara güzel.
- Oğlunu mu davet ettin? - Burada ne yapıyorsun?
- Aramaya çalıştım ama ulaşamadım. - Sorun nedir?
Eve geldi ve vasiyeti buldu. Kontrolden çıktı.
Üzgünüm ama bu konu her neyse bunu dışarıda bitir...
- O burada mı? - Olamaz.
- Kim o? - Baba!
Evet, doğruca anneciğine koşmuş.
- Burada olmamalıydın. - Babam nerede? Nerede o?
O kim? Sen kimsin?
- Seni görmek istemiyor. - Bu doğru değil. O burada mı?
- Baba! - Çocuklar?
- Burada ne işiniz var? - Neyi imzaladığını biliyor musun?
- Elbette! - Git ve uzan.
- Ona söylediğini söylemiştin. - Hayır, söyleyeceğim demiştim.
- Sen mi istedin? Nasıl yapabildin? - Geçerli bir nedeni var oğlum.
- Onunla konuşurum. - Hayır, ben konuşurum.
Haklısın, sana kendim söylemeliydim.
Özür dilerim. Yemin ederim ki sizi düşünüyordum.
- Kes şunu! Hepimizin iyiliğiymiş. - Sadece babamı dinle.
Bu para yönetimi. Harcamadan önce birlikte karar vermelisiniz.
İşe yaramayacak. Her işeyeceğimde onlardan izin almam mı gerek?
Birbirinizle geçinmenize yardım edecek. Önemli olan da bu.
- Her zaman onunla taraf olacak. - Beni dinlemiyorsun!
Hayır! Sadece ikinize de destek olmak istiyorum.
Destek olmak mı? Sen sadece ne yapıp ne yapamayacağımı söylersin.
Bu haksızlık!
Bana ve yaptıklarıma asla inanmazsın. Yapma baba, benden nefret ediyorlar!
- Senden nefret etmiyorlar. - Seni seviyoruz.
- Sen benim oğlumsun. - O zaman bana öyle davran!
Oğulları geldi.
- Paldır küldür girdiler, durduramadım. - Biliyorum.
- Evet, hepsini boşa harcamazsan. - Kes sesini!
İşte yine başlıyoruz. İstediğini elde edemeyince küplere biner.
Dışarıda tartışalım. Ev sahipleri geldi.
Hayır! Şimdi konuşmak istiyorum.
- Şimdi konuşmak istiyorum baba. - Kes sesini!
Paraya ihtiyacın varsa sana vereceğim.
Senin bozukluklarını istemiyorum!
Dokunma bana!
Sakin ol.
Şair sen misin? Muhteşem yazar?
Hiçbir şey bilmiyorsun. Bana yalan söylediler, beni soyuyorlar.
Hikâyelerini bilmiyorum ama sen sakin olacak mısın?
Olacak mısın?
Teşekkürler.
Orada oturabilirsiniz.
Gidip oturalım ve bunu konuşalım.
Hayır! Anne, babam ölüyor ve onun önem verdiği tek şey parası!
- Hayır! Kes şunu! - Çocuklar, kesin!
Babanıza bakın! Yaptığınız şeye bakın!
Durun!
Çocuklar! Durun!
Durun! Lütfen!
Nefes alabiliyor musun? Nefes al.
- Buraya gel! - Bekleyin! Durun!
- Senin sorunun ne? - Kesin şunu!
Hayır! Durun!
Hayır!
Hayır! Hayır!
Çekil!
Ayağa kalk.
Hey, ayağa kalk!
Numara yapmayı bırak. Ayağa kalk.
Ayağa kalk. Bana bak!
Hayır, dinle. Bu benim suçum değil.
Benim suçum değil. Beni hiç gerçekten sevmediler.
Hep onu daha çok sevdiler. Beni arkada bırakıyorlardı.
Bana sadece anladığını söyle.
Anladığını söyle!
Anlamak zorundasın.
Kardeşine ne yaptın?
Bebeğim. Bebeğim.
Ne yaptın sen?
Bunu sen yaptın.
Uyan! Bir şey yap! Ona yardım et!
Havlu. Havlu.
- Sakin ol. - Baba...
Doktor. Git, getir onu.
- Çabuk gel! - Ne?
- Ne oluyor? - Kanaması var.
- Kötü! Gerçekten kötü. - Uyanmıyor.
Dikkat edin. Onu düşürmeyin.
Seni hastaneden ararım.
Başını yukarıda tut.
- Lütfen benimle kal. - Lütfen, ona ihtiyacımız var.
Kapıları kilitle. Olabildiğince çabuk döneceğim.
Beni bırakma!
Selam.
Seni tek başına mı bıraktılar?
Anlıyorsun.
İyi şanslar.
911. Acil durumunuz nedir?
İyi misin?
- O buradaydı! - Biliyorum. Polis beni eve getirdi.
- Onu bulacaklar. Sana zarar verdi mi? - Hayır.
Vermedi mi? Tamam.
Tamam, otur.
Sana biraz su vereyim.
Al.
Bir şey yok.
Her şey yolunda.
Hastanede ne oldu?
Çocuğun elini tutuyordum... öldüğü anda.
Çok kötü.
Sen iyi misin?
Çok yorgunum.
Sıcak bir duşa ihtiyacım var.
Gelecek misin?
Evet.
Ne var?
- Bir dakikaya gelirim. - Emin misin?
Evet.
Buraya mı?
Evet, doğruca mutfakta.
Çabuk döndüler.
- Burada ne yapıyorlar? - Gidecek yerleri yoktu, bu yüzden...
...bazı arkadaşlarını ve akrabalarını davet edebileceklerini söyledim.
Gidip onlarla ilgileneceğim.
- Üzgünüm. Kaybınız için çok üzgünüm. - Teşekkürler.
Hepiniz hoş geldiniz. Lütfen kendinizi evinizde hissedin.
Çok üzgünüm.
Kadeh kaldıralım mı?
- Evet, hadi. - Herkesin bir kadehi olsun.
Bir şeyler söyler misin? Sana çok saygı duyar.
- Elbette. - Teşekkürler.
Hepiniz dinleyin.
Acını anlamaya nasıl başlayabiliriz?
Ebeveyn fedakârlığı.
Buyur.
Endişe dolu onca yıl.
Yıllar günlere, günler saatlere, saatler saniyelere.
Ama her saniyede...
...sınırsız sevgi var.
Ve şimdi...
...bir anda...
...sevecek hiçbir şey yokmuş gibi görünüyor.
Sadece engin...
...ve sessiz bir karanlık.
Ama sakın korkma.
İçinde duyulmak için çığlık atan bir ses var.
Yüksek ve güçlü.
Sadece dinle.
Tanrım.
Onu duyuyor musunuz?
Duyuyor musunuz? Bu hayatın sesi. Bu insanlığın sesi.
Bu oğlunuzun sesi.
Onun sevgi çığlığı.
Size olan sevgisi.
- Teşekkürler. - Benim için zevkti.
Çok doğru, çok doğru!
Bu akşam buraya gelip bizimle olduğunuz için hepinize teşekkürler.
Kocam ve ben çok etkilendik.
Bugün bebeğimizi kaybettik.
Ben sadece...
Sadece birkaç saat önce orada durduğuna, onu kollarımla sardığıma...
...inanamıyorum. Hayat doluydu. Her zaman öyleydi.
Merhaba.
Teşekkürler.
- Bunu nereye koyayım? - Buraya olabilir.
Artık asla gezemeyecek.
Bir daha ona hiç bu gün sarıldığım gibi sarılamayacağım. Bir daha...
...hiç gülmeyecek.
Burada olduğunuz için hepinize teşekkür ederim.
Anlamı çok büyük.
Söylenecek başka ne var bilmiyorum.
Sevgili ev sahibimize ihtiyaç anımızdaki konukseverliğinden ötürü...
- ...teşekkür etmek istiyorum. - Elbette.
Bu yüzden lütfen...
...nezaketine kadeh kaldırmak istiyorum.
Affedersiniz.
Tatlım, bunu yapmak zorunda değilsin.
Hayır, istiyorum.
Oğlumu severdim.
Onu severdim.
Buna inanamıyorum.
Ama onun anısına konuşma yapmamalıyım. O derdi ki...
Üzgünüm, yapamıyorum.
Lütfen biri...
Sen bir şey söyler misin?
Ben...
Çocuğunuz için.
İki çocuğunuz için de. Gel.
Hâlâ dışarıda olanı unutmayalım.
Nereye giderse gitsin, nerede olursa olsun...
Buyurun. Lütfen bize katılın.
- Bunu mutfağa koyacağım. - Evet, oradan.
İyilik, merhamet bulsun...
- Burada bekleyeceğim. - Hemen dönerim.
- Nasılsın? - İyiyim, olanları düşünüyorum.
Affedersin. Oradan inebilir misin? O lavabo henüz bağlanmadı.
Özür dilerim.
Orada cam var.
Çok güzeldi, değil mi?
Bir şey yok.
Telefonunu kullanabilir miyim?
Tabii ki. Mutfakta.
Hayır, sadece...
Affedersiniz.
Nereye gittin?
Ben sadece...
Ben gerçekten...
...çok üzgünüm.
Öyle olduğunu biliyorum.
- Düşünemiyorum... - Hayır.
Çocuğun yoksa nasıl bir duygu olduğunu bilemezsin.
Verirsin, verirsin, verirsin ve...
...hiçbir zaman...
...yeterli olmaz.
- Anlıyorum. - Anlıyor musun?
Neden en azından üstüne edepli bir şey giymiyorsun?
Hey!
Burada bulunamazsınız.
- Anlamadım. - Gitmeniz gerek.
- Bir dakika kalacağız. - Burası bizim odamız!
Sorun değil.
Sizin odanız.
Hadi, başka bir yer bulalım.
Affedersin.
Sadece etrafa bakıyordum.
Affedersiniz.
Lütfen aşağı iner misiniz?
- Bu taraftan mı? - Evet.
Tabii.
Bu ne...?
Ne yapıyorsun?
Önemli değil. Üniversite ücretini bu işi yaparak ödedim.
Ama neden benim evimi boyuyorsun?
O herkese çok iyi davrandı. Elimizden ancak bu geliyor.
Durun!
İkiniz de. Durun.
Sorun değil.
Evet, elbette. Benim olan her şey sizindir.
İşte buradasın! Tanrıçam. Buraya gel.
Lütfen, ona biraz yer açın. Teşekkürler.
Bu hikâyeleri dinlemelisin.
- Tüm bu insanlar! - Sadece içlerini döküyorlar.
Evimizi boyuyorlar!
İyi misin?
İçmeye son vermeni söylemiştim.
Ben temizlerim.
- Peçete! - Evet, bende var.
- İyi misin? - Sandalye iyi olmayabilir.
Annemle birkaç gün geçirdikten sonra...
Lütfen! Oradan inin.
Özür dilerim.
Affedersin.
- Onun sorunu ne? - Bilmiyorum.
Biz tanışmadık. Bu aileyi yıllardır tanırım. Ve siz de?
Bu benim evim.
Güzel bir ev. Yürüyüşe çıkmak ister misin?
- Ne? - Yürüyüşe. Benimle.
Hayır.
Lütfen!
- Numaramı al. - Hayır, istemiyorum.
Bunu neden söylüyorsun? Beni tanımıyorsun bile. Numaramı al.
- Bırak beni! - Neden?
Çünkü seni tanımıyorum.
- Oradan in. - Nereden?
- Yapabileceklerimi bilmiyorsun. - Senden hiçbir şey istemiyorum.
Küstah.
Beni rahat bırak.
Biliyor musun? Çekil karşımdan. Sen küstah bir sürtüksün.
- Bu lavabonun hiçbir sorunu yok. - Gerçekten yok.
Hayır, onu yapmayı kesin! Durun, durun!
Onu yapmayı kesin! Durun, durun!
Defolun! Defolun, hepiniz!
Ne oldu?
Dinlemiyorlar!
Sorun değil. Tamir ederiz. Tamir edilebilir.
Cezalandırılıyoruz.
Gitmeyin. Kapatacağız.
Bir onurdu. Bizim için yaptıklarını hiç unutmayacağız.
Ama nereye gideceksiniz?
Gittiler.
Gel, uyuyalım. Bunu yapmak zorunda değilsin.
Neyi?
Pisliklerini temizlemeyi mi?
İyi bir şey yaptık.
Tören yapacakları bir yere, bu akşama ihtiyaçları vardı.
Peki ya benim ihtiyacım?
Bugün burada bir çocuk öldü. Kanını ben temizledim.
- Ve sen beni terk ettin. - Hayır, hayır, seni terk etmedim.
Oğullarını yeni kaybettiler. Aslında iki oğullarını kaybettiler!
Onlara yardım ediyordum.
Bu bizimle ilgili değil, onlarla ilgili.
Hayır! Bu onlarla ilgili değil. Seninle ilgili.
Her zaman seninle ve işinle ilgili olur.
Bunun yazmana yardımı olacağını mı düşünüyorsun?
Hiçbir şeyin yardımı olmaz.
Ben bu evi baştan inşa ettim, duvardan duvara.
Sen tek bir kelime yazmadın!
Biliyorum! Biliyorum! Üzgünüm! Yazamıyorum!
Düşünemiyorum! Tek yapmaya çalıştığım bu eve hayat vermek!
Yeni insanlara, yeni fikirlere kapı açmak.
Nefes alamadığını mı düşünüyorsun? Burada boğulan benim!
Sen hiç sorun yokmuş gibi davranırken.
"Her şey iyi olacak, iyi olacaksın."
Biliyor musun? Hayat her zaman senin istediğin gibi gitmez.
Haklısın.
Benimki kesinlikle gitmedi.
Anlamadım.
Benim çocuk istemem hakkında konuşuyorsun...
...ama beni beceremiyorsun bile.
Ben hamileyim.
Hamileyim.
Bir bebeğimiz olacak.
Ben ciddiyim.
Nasıl bilebilirsin?
Çünkü biliyorum.
Hamileyim.
Bir bebek...
- Mutlu musun? - Mutlu mu?
Bu en güzel...
...armağan.
Ne?
Kalem... kalem... kalem.
Ne yapıyorsun?
Yazıyorum.
- Ne? - Yazıyorum.
Dün geceyi, o insanları.
Acılarını. Acının ardındaki sevgilerini. Ve sonra...
...seni.
Bizi.
Şimdi de onu.
Hayatı.
Bana geliyor. Bu...
Ne söyleyeceğimi biliyorum. Kelimeleri bulmam gerek, hepsi bu.
İnanılmaz.
O zaman ben...
Bölmek istemem. Ben...
...dağınıklığı toparlamaya başlayacağım.
Hey.
Seni seviyorum.
Hareket etti!
Sorun ne?
Bu o mu?
Bitirdim.
Okuyabilir miyim?
Çok güzel.
Gerçekten mi?
Neden ağlıyorsun?
Sadece... çok etkileyici.
Sence iyi mi?
Mükemmel.
Ama o zaman...
...neler oluyor?
Seni kaybedecek miyim?
Asla.
Alo?
Merhaba.
Evet?
Gerçekten mi?
- Gerçekten. - Kim o?
Bir dakika. Bir saniye izin ver. Bayılmışlar.
Kim?
Ne? Evet, buradayım, bekliyorum.
Orada mısın? Alo?
- Kimdi o? - Yayıncım.
- Okumuş mu? - Evet. Tabii. Neden?
Evet.
Tekrar merhaba.
Basın mı? Bu konudaki duygularımı biliyorsun.
Ben tercih etmem. Ama sen gerekli olduğunu düşünüyorsan...
Burada olacağım. Bekliyorum.
Vay canına, muhteşem!
Kutluyoruz.
Bir günde bütün kopyalar satıldı.
Çok güzelsin.
Sen rahatına bak. Ben gidip her şeyi getireceğim.
Nefis görünüyor.
- Sana yardım edeyim. - Hayır, otur.
- Hayır, yardım ediyorum. - Tamam.
Ekmeği getirir misin?
Tamam.
Hayır. Bekle, lütfen. Onu görebilir miyim?
Affedersiniz, bir sorum var.
Ne yapıyorsun?
- Onlar kim? - Bilmiyorum.
Lütfen. Bekleyin.
Ne istiyorlar?
Bilmiyorum. Buraya beni görmeye gelmişler.
Lütfen! Sadece onunla bir fotoğraf çektirmek istiyorum.
Birazdan dönecek.
Sadece her şeyi sıcak tut. Hemen geleceğim.
Sorunuz vardı. Nedir?
Dediğim gibi hepimiz büyük bir yol kat ettik ve sanki...
...bu sözcükler...
...benim için yazılmış gibi hissediyorum.
Tabii ki öyle.
Tanrıçam! Buraya gel.
Gel.
- Hayır, benden uzak dur! - Lütfen onu rahat bırak. Sağ ol.
Bayıldılar. Hepsini anlıyorlar. Ama herkesi farklı etkiliyor.
Dikkat çekici. Gel, seninle tanışmak istiyorlar.
Hayır, istemiyorum. İçeri gel.
Ama çok uzaktan geldiler.
Bana bak!
Bebeğimizi doğurmak üzereyim. Bu senin için neden yeterli değil?
Tabii ki yeterli.
Hiçbir yere gitmiyorum. Burada seninleyim.
Seninle yalnız olmak istiyorum.
Seninleyim.
Bana bir saniye ver.
Gel. Çabuk.
Sabırlı ol. Kendini tut. Eminim yakında bir tuvalet vardır.
Affedersiniz.
- Tuvalet nerede biliyor musunuz? - Gitmeniz gerek.
- Nereye gideyim? - Bilmiyorum, burada bulunamazsınız.
Ama oğlum, o...
Tamam. Benimle gelin.
Teşekkürler. Geri gelip temizleyeceğim.
Bunu sen mi açtın?
Hadi bakalım. Birazcık daha tut.
Seni kurulayacağız.
Bitirdikten sonra dışarı çıkmanızı istiyorum.
Ne yapıyorsun?
Biraz mahremiyete ne dersin?
Lütfen.
Beyefendi!
Uzun zamandır bekliyorum. Özür dilerim.
- Hey, sıranı bekle hanımefendi. - Hayır.
- Buraya nasıl girdiniz? - Fotoğrafımızı çeker misin?
- Hayır, ben çekerim. - Sağ olun.
- Tamam, yere eğil. - Çok güzel.
Ona dokunma!
- Çok doğal. - Hey, itmeyi kesin!
Hepinizin dışarı çıkması gerekiyor.
Hey!
Beyefendi!
Sadece biraz uzanacağım. Pek iyi hissetmiyorum.
Hayır, burada uzanamazsın.
- Neden? Burada mı kalıyorsun? - Burada yaşıyorum. Bu benim evim.
"Benim evim" mi? "Benim evim" mi?
Şair herkesin evi olduğunu söylüyor!
Yemek ve içki dostlarım.
Sanırım... evet, tam buraya.
Hey!
Durun! Hepiniz.
- Dolaplara bakın. Buzdolabına da! - Ne yapıyorsun?
Çok güzel!
Hayır! Hayır! O sizin için değil.
Paylaşmamızı söyledi.
Ama o sizin değil!
Karınları aç ve susamışlar. Buyurun.
Şimdi şu meyveleri...
...peyniri ve turşuyu da alın.
Belinize dikkat edin.
Onu şuraya koy. O da şuraya konacak.
- Harika görünüyor, paylaşalım. - Ben bunu keseceğim.
- Buraya oturabilirsiniz efendim. - Fotoğraf olmayacak, sadece imza!
Yazınız çok güzel.
Nedir bu? Ne yapıyorsun?
Onlara duyduğum minnettarlığı gösteriyorum.
Merhaba!
Büyük deham.
Şu hâline bir bak.
İkinci baskı burada. Keşke bu katılımcı sayısını söyleseydin.
- Yayıncımla tanıştın... - İşte orada.
İlham kaynağı.
Dürüst olmalıyım.
Seninle buraya kapandığı için onun adına biraz endişeliydim.
- Bir daha yazamayacağını sanıyordum. - Elbette hayır.
Ama her ne yaptıysan buna değmiş.
Şu hâline bak. Doğurmak üzeresin!
Nasıl hissediyorsun? Sıcak mı?
Burası sıcak. Bana mı öyle geliyor? Kaynıyor.
- Getirdim. - Evet. Bana izin verir misin?
Bir bakayım. Çıkar onu!
Evet. Tam istediğim gibi.
- Orijinali nerede? - Orada masanın yanında.
Ben hallederim!
- Ben hallederim. - Onu alacağım, teşekkürler.
- Hayır, önemli değil. - Ona dokunma!
- Hayır, böyle iyi. - Ona dokunma!
Çek ellerini!
Bekle, bekle! Sakin ol, sakin ol, sakin ol.
Onu bu çerçeveye koymaya çalışıyorum.
Tamam, ben yaparım.
Dur! Onu geri ver.
- Onu geri ver. - Hayır, onun bir şeyini almalıyım.
Bu benim!
Sen yaptın! Şimdi başka bir şey bulmam gerek!
Defolun! Hepiniz!
Durun! Bu size ait değil!
- 911. Acil durumunuz nedir? - Bana yardım eder misiniz?
- Acil durumunuz nedir hanımefendi? - Her şeyi çalıyorlar!
Teşekkür ederim.
Onu kullanıyordum!
Önemli değil. Şairin dediği gibi, paylaş.
Evet, paylaş.
Bu doğru değil.
Bak, seni işaretledi. Seni işaretledi.
- Beni de. Lütfen. - Tamam.
- Teşekkürler. - Durun!
Durun! Ona dokunmayı kesin!
Her şeyi mahvediyorlar.
Onlar sadece eşya. Yerlerine yenileri konabilir. Merak etme.
- Affedersiniz. Sadece birkaç fotoğraf. - Elbette.
- Oldu. - Hayır!
Objektife bak ve onu çektiğine emin ol.
- Hayır, hayır, gitmeyin! - Lütfen, bir tane daha!
Fotoğraflarınızı kapıya iliştirebilirsiniz.
Onun sözleri sizindir.
İnerken adımlarınıza dikkat edin.
Sıradaki lütfen. Öne gelin.
- Onun sözleri sizindir. - Teşekkürler.
Düşüncelerinizi duvara iliştirin.
Öne gelin.
Onun sözleri sizindir.
İşte buradasın!
Nerede saklanıyordun?
Bunu neden yapıyorsun?
Burada olduğumuza dair kanıt.
Çekil üstümden!
Seni öldüreceğim!
- Beline dikkat et. - Yol açın.
Hayır! Yapmayın.
- Bırak beni! - Hayır, gidemezsiniz! Sizi seviyor!
Onu ben hallederim. Nereye gidiyorsun? Gitme.
Beni burada istemiyorsun.
- Buraya gel. Buraya bak. Buradayım. - Yapamam.
Dinle, sana bir şey söylemeliyim.
Ne?
Bebek mi? Bebek mi?
Buraya gel.
Arka kapıyı kilitle!
Yol açın! Yol açın!
Burada dur. Hemen döneceğim.
Geri! Geri! Bize yer açın!
- Polis! - Yardım edin!
- Yardım edin. - Duvara yaslan!
Lütfen yapma! Bebeğim! Yapma!
Ondan uzak dur! Uzak dur!
Geri çekil!
Benim hakkım!
Nereye gidiyorsun? İçeri gir!
Bize yardım edin lütfen!
Kes sesini!
- Melek nasıl? - Lekeli.
Yahudi olmayanı kontrol et.
Çekil!
- Ben bir şey yapmadım! - Oraya gir!
- Sessiz olun! - Çenenizi kapatın.
İlham kaynağı!
Nerede saklanıyordun?
Bitir işini.
Dizlerinin üstüne çök!
Tamam, altı tane daha.
Dağılın!
Kımıldama!
Olamaz. Hadi, gel.
Yaralandın mı?
Bebek...
Doktor!
Bu taraftan. Git, çabuk. Çabuk!
Sevgilim! Benim! Benim.
Ne oluyor?
Bilmiyorum. Seni güvenli bir yere götürmeliyim.
- Oraya. - Hayır, hayır, hayır.
- Dışarı! - Çok tehlikeli. Gel. Sessizce.
Bu taraftan.
- Kapı! - Hayır, bu taraftan.
Bu o! Şair!
Her şeye rağmen bizi terk etmemiş!
Acele etmeliyiz. Uzaklaşma.
Paraya ihtiyacımız var! Yemek yemeliyiz! Lütfen!
Geri çekilin! Geri çekilin! Yapamam! Yapamam!
Üzgünüm. Yapamam!
Sizi hiç unutmayacağım.
Şair, buraya! Hadi!
Yukarı! Yukarı!
Yukarı! Yukarı.
Bizi koruyacaklar.
Gel. Seni tutuyorum.
Elini tut.
Geri çekil! Döneceğim!
Onları geride tut!
Buraya otur. Dinlen.
- Ben doktorum! - Doktor mu? Lütfen ona yardım edin.
Ona yardım edin, lütfen. İşte. Ben hemen döneceğim.
Bu iyi.
- Bizi bırakma! - Çekil üstümden!
Bana bak. Sesimi dinle.
Bebek gelmek üzere.
Çok az kalmış. Bunu başarabilirsin.
Ikın.
Sadece ıkın.
Evet, evet!
Ikınman gerek. Ikın!
Ikın. Ikın. Çok az kaldı. Evet!
Bir daha ıkın.
Evet, çok iyi gidiyorsun.
- Başını hissedebiliyorum. - Lütfen çekilin. Onu tutuyorum.
- Bekle! Yardım edebilirim. - Bebeğimi doğuruyorum.
- Yardım edeyim! - Kapıyı kapat!
Kapat şunu!
Güvendeyiz. Bir şey yok, bebeğimiz geliyor.
Bebeğimiz geliyor. Bebeğimiz geliyor.
Bebeğimiz geliyor.
Gelmek üzere.
Burada, geliyor. Geliyor!
Erkek.
Erkek, bak.
Erkek.
Üstünü ört.
Ne oluyor?
- Neden bu kadar sessizler? - Bilmiyorum.
Yapma!
Onu yapma.
Bir şey yok.
Kapıyı kapat.
Kilitle!
Bize armağanlar getirmişler.
- Al. - Ne yapıyorlar?
Sadece...
...bekliyorlar.
Neyi bekliyorlar?
Bilmiyorum.
Onları gönder.
Lütfen.
Lütfen gönder.
- Lütfen. - Tamam, tamam.
Başka armağanlar. Bak. Bak.
Senin için. Temiz kıyafetler.
Gidiyorlar mı?
Ne?
Hayır, sadece onu görmek istiyorlar.
Hayır.
Gönder onları.
Yapamam.
Evet, yapabilirsin! Sana tapıyorlar. Seni dinlerler.
- Neden yapmıyorsun? - Gitmelerini istemiyorum!
Çok güzel.
- İzin ver onu tutayım. - Hayır.
Tamam, izin ver tutayım.
- Bebeğimi tutmama izin ver. - Hayır.
- İzin ver, onu tutayım. - Hayır.
- Ben onun babasıyım! - Ben annesiyim!
- Hadi, izin ver... - Hayır!
Lütfen?
Lütfen gönder onları.
Hayır. Hayır.
Hayır!
Bebeğimi bana geri ver!
Nerede o?
Bekleyin! Durun!
Hayır! O benim bebeğim!
Hayır! Hayır! Bana geri ver...
- Çok şükür! - Şükürler olsun!
Çok şükür!
Ona zarar vereceksiniz!
Lütfen! Lütfen! Lütfen!
Ona zarar vereceksiniz! Onu indirin!
Ona zarar veriyorsunuz! Ona zarar veriyorsunuz!
Nerede o?
- Bebeğim nerede? - O ölmedi.
- Ne? Nerede o? - Bir ses...
...hâlâ duyulmak üzere çığlık atıyor, yüksek ve güçlü.
- Dinle. - Ne?
Onu duyuyor musun?
Hayır! Hayır!
Onu duyuyor musun?
İşte o hayatın sesi.
İnsanlığın sesi!
Onun sevgi çığlığı!
Size olan sevgisi!
Çekilin! Çekilin!
Onu öldürdünüz!
- Öl sürtük! - Pis fahişe!
Sürtük! Kaltak!
Şişko domuz!
Sürtük!
Al bakalım pislik!
- Sürtük! - Öldürün domuzu!
Lütfen!
Lütfen durun! Durun lütfen!
Gidin. Onu bırakın. Ne yapıyorsunuz?
Sana ne yaptılar, bak.
Ne yapıyorsunuz? Ne yapıyorsunuz?
Bebeğimi öldürdüler!
Onu sen öldürdün.
Çok üzgünüm, çok üzgünüm.
Sadece onu görmek istediler, ona dokunmak istediler ve sonra...
Çok...
Çok korkunç. Üzgünüm. Çok üzgünüm.
Ama onun...
Onun bir hiç uğruna ölmesine izin veremeyiz. Bunu yapamayız.
Belki olanlar her şeyi değiştirebilir.
Herkesi.
Sen neden söz ediyorsun?
Sen ve ben, onları affetmenin...
...bir yolunu bulmalıyız.
Onlar oğlumuzu katlettiler!
Biliyorum. Biliyorum.
Sen delisin.
- Beni dinle. - Sen delisin.
Onları dinle. Çok üzgünler.
Gerçekten üzgünler.
Dinle. Bana inan. Lütfen.
Onları affetmeliyiz. Onları affetmeliyiz!
Lütfen. Lütfen! Buna mecburuz!
Hayır!
Katiller!
Katil!
Evimden defolup gitmenin...
...vakti geldi!
Hayır! Lütfen! Gitme!
Lütfen! Sana yalvarıyorum!
Kaçma! Evi yeniden yapacağız!
Gitme! Beni yalnız bırakma!
Bu taraftan! Buradan gitti!
Dur! Dur! Bekle. Bekle.
Yapma! Yapma! Yapma!
Lütfen yapma.
Seni seviyorum.
Sen beni hiç sevmedin.
Sadece seni çok sevmemi sevdin.
Sana her şeyi verdim!
Sen hepsini dağıttın.
Hayır. Hayır. Hayır.
Hayır, hayır, hayır, hayır!
Nesin sen?
Ben mi?
Ben benim.
Sen?
Sen yuvaydın.
Beni nereye götürüyorsun?
Başlangıca.
Ölecek miyim?
Daha fazla canını yakmayacak.
Canımı en çok yakan yeterli olmayışım.
Bu senin suçun değil.
Hiçbir şey yeterli olmaz.
Öyle olsaydı yaratamazdım.
Ve yaratmalıyım. Benim işim bu.
Ben buyum.
Şimdi en baştan denemeliyim.
Hayır.
Bırak beni gideyim.
Son bir şeye ihtiyacım var.
Verecek hiçbir şeyim kalmadı.
Sevgin.
Hâlâ orada, değil mi?
Durma.
Al onu.
Bebeğim?
Anne!
Turkish